ساخته شده با نرم افزار : پی دی اف ، پرنیان ، کتابچه ، اندروید ، epub 

 قسمتی از متن رمان :

سخن اول:
گاهی وقتا دردها و غصه ها رو باید دست باد سپرد تا اونارو و به یه جای پرت و دور ببره…
گریه ها رو باید دست دریا سپرد تا در بستر خودش غرق کنه … و خنده ها روبه دست خورشید سپرد تا اونارو در جای جای این کره ی خاکی بتابونه…
گاهی وقتا باید در جاده ی زندگی فرمان ایست دادتا دوروبرمون رو ببینیم ومطمئن بشیم راه رو درست اومدیم…
و گاهی وقتا باید قدم هامون رو آهسته کنیم تا اونایی که عقب موندند به ما برسند و در کنار هم قدم برداریم و از کنار هم بودن لذت ببریم…
آهای … تویی که اول جاده،انتهای جاده و یا نیمه ی راهی … لحظه ای فکر کن و تصمیم بگیر. زندگیت و مرور کن و تصمیم بگیر … شاید این آخرین فرصت باشه…
فصل اول:
دست به سینه ایستاده بودم و به باغچه ی حیاط مدرسه خیره شده بودم.نه گلی توش بود نه چیزه قشنگی که جذبم کنه. نمیدونم اصلا برای چی اینجا ایستاده بودم. هرچند این باغچه به باغچه و گل و بوته ی حیاط خونمون نمیرسید. یعنی هیچ صفایی نداشت. تنها قشنگی که داشت این بود که رنگ و بوی حیاط مدرسه رو عوض کنه و یکم از خشکی درش بیاره که حداقل با افتخار سرت و بلند کنی و بگی حیاط مدرسه ی مام باغچه داره…
ـ چی تو رو محو خودش کرده حاجیه خانم؟
صدای پریناز بود که پشت سرم ایستاده بود و با خنده من رو نگاه میکرد.
من ـ نیشت رو ببند!
پریناز ـ نمیخوام جیگر … خب نگفتی؟
موهام که از زیر مقنعه بیرون زده بود رو تو بردم و گفتم:دلم برای مدرسه تنگ شده بود.داشتم از این فضای معنوی لذت میبردم!
بلند خندید و گفت: اوه … اونم کی تو؟ عمرا …
من ـ اولا مگه من چمه؟ دوما سلامت کو بی حیا؟
پریناز ـ اولا علیک سلام. دوما بگو چت نیست! سوما چند ساعت دیگه معلوم میشه. چهارما کو بقیه بروبچ؟
به سمت نیمکت خالی رفتم و نشستم پریناز هم.
من ـ پیشه مریم…ایشون دارن خاطرات شیرینه دوران عقدشون رو تعریف میکنند .بقیه هم به صحبت های جانانشون گوش فرا می دهند!
پریناز ـ اوه اوه اوه … بالاخره این دختر از ترشیدگی در اومد. به جون تو من همش نگرانش بودم. میگفتم آخرش این رو دستمون باد می کنه. حالا طرف کیه؟
تابی به گردنم دادم و گفتم: پسر خالشون …